Home

1 mei 2013 08:34:29
Onderwerp: Het is je gelukt..
Als een dief in de nacht verdwenen. Misschien wel in de hoop dat je mij ook niet zou vergeten. ;)

Eigenlijk wilde ik een hele suffe e-card sturen met een ballon en een gevatte tekst. Iets met een lekkere spreekwoordelijke knipoog maar zaterdagnacht. Maar daar bleek ik mijn verhaal niet helemaal in kwijt te kunnen. Aangezien ik vrij lang van stof ben. Maar dat heb je zaterdag vast al gemerkt.

Stiekem ben ik altijd op zoek naar mensen die net zo gevat, bijdehand en in control willen zijn als ik. Alleen, ik zie ze nooit.. Maar zaterdag kreeg ik het voor mijn kiezen. Ik was de controle kwijt en dat is me echt in jaren niet meer gebeurd. En daardoor ben ik je alleen niet vergeten maar wil ik je stiekem graag nog eens zien.. Bij vriend(inn)en heeft het veelvuldig vertelde verhaal inmiddels een bijna mythische status bereikt. De avond en het meisje dat Frank stil kreeg, waar Frank ineens volledig de controle kwijt was. De avond en het meisje waarbij Frank eens volgde in plaats van in de lead was. “Frank, daar moet je achteraan…”

Ik maak het je graag makkelijk, misschien ook wel om de controle weer een beetje terug te krijgen. Dus ik wil je iets voorstellen. Dat ik uit ben op een weerzien mag duidelijk zijn. Misschien heb je daar wel helemaal geen zin in en breng je graag “ogenschijnlijke” alpha-reutjes het hoofd op hol. Wellicht geniet je erg van het aanpakken van die pretentieuze hipster-jochies ,bulkend van de hoofdstedelijke arrogantie en bravoure. Maar ik probeer het toch, ik laat namelijk niet zo snel los. Als je wil, mag je kiezen. Ik geef je drie opties. Proefballonnetjes om maar in de trend van onze ontmoeting te blijven.

– 5 mei bevrijdingspop, Utrecht, Haarlem, Wageningen, ergens anders?! Your choice.

– 9 mei ben ik in Nijmegen; Doornroosje, ik heb ze op Lowlands gezien. La Pegatina. Lekkere simpele deuntjes en hyper vrolijke deuntjes. Kun je vast wel waarderen.

– 13 mei in Amsterdam.. Hemelvaartsdag, kleine verrassing.. Mag jij kiezen, dagje Amsterdam decadent of licht alternatief.. Beide mogelijk! Again, your choice.

Kies je er een?

Ik wil dit graag nog eens beleven. Het is je dus gelukt, dat merk je al. Ik ben je niet vergeten. En jij hebt mij gedwongen, zaterdag al, om een stapje extra te doen.. Ik kan me werkelijk niet herinneren dat ik ooit een hele avond zo achter iemand aan heb gelopen. En dat verbaast me niet alleen, het fascineert. Vraag me af wat dat was. Dus daarom is deze recruiter op zoek gegaan naar je e-mail (niet zo moeilijk want daar word ik al jaren voor betaald) en heb een aantal mooie voorstellen geprepareerd voor een weerzien.

Dus.. Wat is het: wacht je op de toekomst of creëer je je eigen?!

XX
PS; Je bent zaterdag mijn nummer vergeten te vragen.. ;)
Aangezien ik niet de moeilijkste ben: 06 – 123 456 7

Stilte voor de storm

Dagen van stilte volgen elkaar op. De irritatie maakt plaats voor berusting. Wat weer plaats maakt voor woede. Ze kan toch op zijn minst ‘iets’ zeggen? De drukke dagen vol verhuisstress eisen hun tol. Na twee dagen van voortslepen krijgt de griep de overhand. Donderdagavond duik ik met een vol en warm hoofd onder mijn rode GÄSPA dekbedovertrek. Op tijd te bed want het werk is te druk om af te haken. Van onder de deken check ik theatraal ziek nog een keer mijn Facebook en mijn Hotmail. En dan valt alles stil. ‘Don’t make me feel stupid. I’ll do that on my own.’

2 mei 2013 22:07:49

Onderwerp: Re: Het is je gelukt…

Laat ik beginnen met: wauw. Sowieso had ik oprecht niet verwacht dat ik ooit nog iets van je te horen. Maar ik had natuurlijk moeten weten dat meneer de recruiter zijn kunstje zou doen en mijn emailadres wel even zou vinden (wat best eng is trouwens, dat je dat is gelukt).

Hoewel ik er inderdaad heel erg van geniet om hipsterjochies aan te pakken, was het bij jou anders. Ik weet nog dat ik je zaterdag op een gegeven moment kwijt was, en bijna op zoek was gegaan naar platenspelers en analoge camera’s om een drastische hipster-lokroep te doen. Die behoefte heb ik normaal gesproken nou nooit.

Laat ik even komen tot de voorstellen voor een afspraak met me. Lief dat je het idee hebt dat je me moet uitleggen wie La Pegatina zijn. Ik heb ze vorig jaar ook gezien op Lowlands en toevallig een paar maanden geleden met een vriendin afgesproken om ze te gaan bekijken. Ze staan namelijk 11 mei in de Tivoli (dat is zo’n zaal in Utrecht waar wel eens optredens en feestjes worden gegeven. Kun je vast wel waarderen).

Verder wil ik je zeggen dat het me verrast dat je me drie opties geeft waar ik uit kan kiezen. Ik snap dat je het gevoel hebt dat je de controle terug wil hebben, maar lieve Frank, dat gaat dus mooi even niet gebeuren. Al moet ik wel zeggen dat ik vreselijk nieuwsgierig ben en toen ik bij 13 mei ‘kleine verrassing’ zag staan bijna spontaan had ingestemd. Gelukkig kwam ik op tijd bij zinnen om me te realiseren dat ook ik niet graag de controle uit handen geef.

Om je niet helemaal het gevoel te geven dat je niks in te brengen hebt, wil ik voorlopig wel met je instemmen voor bevrijdingsdag. MAAR. Ik ga eerst even informeren bij de meiden (dat zijn die twee uiterst charmante menschwezens die je zaterdag al hebt gezien) wat de plannen zijn. Jij vraagt hetzelfde aan jouw vrienden. En vervolgens kijken we of we tot een mooie overeenstemming kunnen komen. Is dat acceptabel?

Als laatste wil ik wel nog tegen je zeggen dat ik je wel degelijk heel graag nog een keer wil zien. Ik raak normaal gesproken niet snel van mijn apropos, maar zaterdag was dat zeker het geval. En nu nog steeds. Ik heb nog nooit een mail gehad van iemand waardoor ik urenlang met een glimlach heb rondgelopen. En het is al me al helemaal nooit overkomen dat ik twee dagen aan het puzzelen ben om te bedenken wat ik terug wil sturen. Het is jou dus ook gelukt, ik ben je zeer zeker niet vergeten.

Ik had niet verwacht dat het overgooien van ballonnen tot zoiets leuks zou kunnen leiden.

X!

O, je mag trouwens mijn nummer hebben. Heb je dan het gevoel dat je de controle weer een beetje terug hebt? :) 06-12345678

Koorts

Het kost me tot klokslag 02:00 uu tot ik mijn gedachten weer bij elkaar heb. Mijn hartslag is verlaagd. En mijn lichaamstemperatuur is weer gedaald tot een schappelijke 38,5. Mede mogelijk gemaakt door het restant Grolsch in mijn koelkast in combinatie met een halve strip ibuprofen. Oké, I didn’t see that one coming. Ik wijt het aan mijn latente onzekerheid. Zelfbescherming. Geef het een naam. Maar ik ben finaal van mijn stuk. Die nacht slaap ik amper. Ik draai onder mijn rode GÄSPA-dekbedovertrek en tik in razende vaart een reactie in mijn telefoon. Het is of ze ergens iets in mij wakker maakt. Nu: doorpakken!

3 mei 2013 11:15:59

” What took you so long? Was there a queue at the postoffice?”

Ik had gisteravond net mijn laatste citrosannetje achterover geslagen en wilde diep onder de wol kruipen. Toch nog een korte online check-up. En toen stond er ineens dik gedrukt en ongelezen “Marleen” in het beeldscherm (van die verdomde iPhone). Weet niet of het koortsverhogend of verlagend werkte maar de hartslag ging in ieder geval significant omhoog. Die hadden we eigenlijk niet meer verwacht, het verlies was al genomen.

Zit nu op het werk als mijn alter-ego “de loonslaaf” met mijn glimmend gepoetste Van Lier-schoentjes en strak gestreken Hugo Boss-hemd. Licht gedrogeerd door de ibuprofen en paracetamol. Het is meivakantie en dat betekent dat het hier vrijwel leeg is. En zoals ik zaterdag al zei: “Wat moet, dat moet “. En er moeten e-mailadressen achterhaald worden en ogenschijnlijk hoge heren aangesproken alsof zij écht hoge heren zijn. “Mannen in pakken die praten over mannen in pakken die praten over mannen in pakken” zoals Nico Dijkshoorn het eens mooi formuleerde. De drukte van de hectische afgelopen en komende weken (verhuizing), de afgelopen letterlijk en figuurlijke feestdagen hakken er toch in. Ik moet hier nog een aantal belletjes en mails wegwerken en dan hoop ik voor 15uur weer onder de wol te liggen. Goed verhaal ook: “Even werken”. Maar dan wel uitgebreid jou gaan zitten mailen. :)

Ik ben blij met je e-mail, dat mag gezegd. Dat is misschien wel de understatement van de dag. Het “niet vergeten ” is je verdomde goed gelukt dame. You turned the tables. And I appear to love turned tables. Merkte tot mijn eigen steeds groter wordende irritatie dat ik zowaar vaker mijn e-mail ging checken de afgelopen dagen. Daarnaast had ik op koninginnennacht de verjaardag van een van mijn beste vriendinnen. Een fijne hipsterparty waar zij ten overstaande van iedereen vroeg hoe het ging met “dat meisje dat je een blauwtje liet lopen, ik vind haar nú al leuk!” Haar hipster buddy’s waren uiteraard zeer geïnteresseerd. Dus ik kon aan iedereen vertellen wat er was gebeurd, dit tot grote hilariteit van mijn publiek. Haha, maar ik raakte gister ook vrij geïrriteerd van de aanhoudende belangstelling: ”Nee ik heb niets gehoord!!” Bedankt voor de belangstelling.

Maar ik ben dus niet de enige die zich naast de nodige portie diepgang ook graag verliest in platvloerse en populistische (Spaanse) meezingers.. “Great minds think alike”. Lekker bijdehand ook met je Tivoli, je weet hoe je punten moet scoren bij ondergetekende. En ik was dus ook niet de enige die toch meer achter iemand aan liep dan dat hij/zij normaliter zou doen. Aan de hipster-lokroep van klikkende analoge camera’s en krakende platenspelersnaalden (liefst met Jake Bugg – Broken eronder) in combinatie met rode Vans en korte spijkerbroekjes had ik overigens gehoor gegeven. Verzet was zinloos, bij voorbaat een verloren strijd. Apart hè. Goed plan van je, dat niet kussen, nou ja bijna niet dan! ;) Dan wordt er nog eens gepraat, leer je elkaar eens een beetje kennen. Maar nu zonder enige scepsis, het niet vergeten is je gelukt. Meer dan zelfs!

But, there is always a but. Ik heb niet snel een griepje te pakken, maar als die er is dan is hij ook stevig! Heel handig met de aanstaande verhuizing. I’m afraid I can’t make it this Sunday. (Over Sunday gesproken, ken je Sunday van Bloc Party?! Wereldplaat, a real modern day love song). Ik durf voor zondag eigenlijk geen afspraak te maken. Niet als ik niet zeker weet of ik hem na kan komen.

Dus dame, what’s next? You like to be in control. Of geef je je eens over? Aan de 13e? Jouw keuze dan of heel, heel fout maar zeker niet minder leuk. Of geef je mij iets om te kiezen?! 9, 12 en 13 mei ben ik vrij. De week erna ga ik verhuizen. Ik laat het aan jou over (Je voor het blok zetten met 3 keuzes bleek namelijk ook niet te werken dus controle-wise laat ik de teugels iets vieren).

Hoe dan ook.. Ik vind het echt oprecht een heel goed en leuk verhaal worden! Van ballonnen gooien, een heerlijke avond, een avond dansen (op een tafel), sjansen en praten, wakker worden met het  gevoel “hier moet ik iéts mee doen” tot twee hele onverwachte e-mails. Laten we op deze voet doorgaan. Ben stiekem benieuwd naar je, Marleen. Je maakt me nieuwsgierig, heel erg zelfs. Laten we snel afspreken! Eens kijken of ik je nog meer kan laten lachen, daar ben ik wel voor in. Daarnaast ben ik ben ook wel benieuwd hoe die drastische hipster-lokroep van jou klinkt.

Dag dame, tot snel.. And remember; You’re not nineteen forever.

XX

Ladies and gentlemen, we have lift-off!

Gepubliceerd 14-01-2013 op Website van Hank
http://www.websitevanhank.nl/man-van-de-wereld/out-control/

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s